'Gevangenisbeleid aangrijpen om zulke aanslagen te vermijden'

17-12-2011Pag. 8

Page PDF Pagina

De Belgische gevangenissen zijn er even slecht aan toe als vijf jaar geleden. 'Terwijl het beleid er net kan dienen om drama's zoals in Luik te vermijden', zegt de toezichtsraad.

De Centrale Toezichtsraad voor het Gevangeniswezen (CTRG) stelde gisteren haar nieuwe werkingsverslag voor, met betrekking op de periode 2008-2010. "Ons vierde verslag al", zegt voorzitter en KU Leuven-psychiater Paul Cosyns. "Maar veel is er nog niet veranderd. Integendeel: er is nog altijd overbevolking en de zorg voor de ge´nterneerden is betreurenswaardig. Er zijn wel projecten voor de toekomst, zoals de bouw van twee forensische psychiatrische centra, maar voor de dag van vandaag is niets voorzien." Cosyns wijst op het gebrek aan re´ntegratie voor gevangenen die in Tilburg opgesloten zitten. "Die mensen zitten daar niet alleen afgesneden van hun familie, ze krijgen er ook geen uitgaanspermissie om hun toekomst te verzekeren." De CTRG pleit ervoor om de huurovereenkomst met de gevangenis van Tilburg niet te verlengen. "Een straf mag zich niet alleen beperken tot vrijheidsberoving", zegt Cosyns. "We moeten zorgen voor een betere re´ntegratie in de maatschappij, zodat geen mislukkingen meer kunnen gebeuren zoals met Nordine Amrani." Van de klachten die de 25 lokale opvolginscommissies van de CTRG bereikten, gaat 10 procent over de gezondheidszorg. Die is in veel gevangenissen ondermaats en zelfs "beschamend", vindt Cosyns. "Artsen blijken niet voldoende tijd te maken voor de patiŰnten, waardoor er geen band ontstaat." Gedetineerden klagen over lange wachttijden en traagheid van medische tussenkomsten. Ook tandverzoring en de behandeling van verslaafden blijft een probleem. Het psychiatrisch aanbod in gevangenissen is 'schrijnend ontoereikend', dixit de toezichtstraad. "Tien procent van de gevangenispopulatie zijn ge´nterneerden, mensen die eigenlijk in de psychiatrie thuishoren. Ze wachten op een overplaatsing naar een gepaste instelling, maar de wachttijd kan oplopen tot twee, drie jaar." Cosyns vindt het triestig dat niemand zich bekommert over de zorg van de gevangenen. "Zodra je in de gevangenis terechtkomt, verlies je je sociale rechten. Een gedetineerde heeft geen recht op sociale zekerheid en zorgverlening. Zorg is er geen prioriteit, terwijl het net daar wel zou moeten zijn."(SS)

SUE SOMERS
ę 2011 De Persgroep Publishing